Groepsreizen Iran

Er zijn 3 reizen die voldoen aan jouw wensen
  • Rondreis Iran De verrassing van het Midden-Oosten
    • Overnachtingen in comfortabele vier sterren hotels
    • Alle ontbijten zijn inbegrepen
    • Unieke combinatie tussen de hoogtepunten en verborgen plekken
    19 dagen
    vanaf € 1.998,- inclusief CO2-compensatie
  • Rondreis Iran De gastvrijheid van de halve wereld
    • Een volkomen andere wereld op slechts enkele uren vliegen
    • Overnachtingen in comfortabele hotels, vooral 4-sterren
    • Uitgebreid bezoek aan het mooie Persepolis (inclusief gids en entreegelden)
    Sawadeal € 0,-
    14 dagen
    vanaf € 1.648,- inclusief CO2-compensatie
  • Rondreis Iran Hoogtepunten Zeg Salaam tegen Iran
    • Maak kennis met een volkomen andere wereld
    • Uitgebreid bezoek aan het mooie Persepolis (inclusief gids en entreegelden)
    • Bezoek aan de mooiste stad van Iran, Esfahan

    Gegarandeerd vertrek op:
    27 apr , 21 sep - alle vertrekdata

    Nieuwe reis
    9 dagen
    vanaf € 1.198,- inclusief CO2-compensatie
  • Toon ook reizen met internationale groepen
< Terug naar alle Iran reisverhalen

Waarom Iran?

Midden-Oosten en Noord-Afrika, 22-08-16

Annemieke van de Koppel bezocht samen met een collega het mysterieuze Iran. Een prachtig land, erg gesloten maar stiekem ook modern.

Geboekt! Saskia en ik gaan 12 dagen met Sawadee naar Iran. Waarom in hemelsnaam Iran? Die vraag kregen we van onze families. Niet iedereen was er even blij mee dat twee blonde Nederlandse meiden naar Iran zouden afreizen. Niet zo heel vreemd na alle slechte nieuwsberichten uit deze omgeving. Maar na veel verhalen van collega's en vrienden die deze berichten over Iran weerlegden wilden wij globetrotters graag naar het oude Perzië van de Sjahs, het land van duizend-en-een-nacht en van Aladdin en Jasmine.

Aankomst in Teheran

Tijdens onze nachtelijke aankomst op het vliegveld van Teheran begon onze eerste ervaring met hartelijk Iran. In het vliegtuig werden we al een beetje uitgelachen omdat we geen idee hadden hoe we die sjaal om ons hoofd moesten wikkelen en bij de kofferband kregen we vele bewonderende blikken toegeworpen, waarna een Nederlands Iraanse man vol ongeloof vroeg: 'Wat komen jullie hier doen?' 'Reizen en Iran ontdekken natuurlijk!', was ons antwoord. 'Wat leuk! Maar zijn jullie dan niet bang...?' vroeg de man. 'Euhmmm, moeten we ergens bang voor zijn?' De Iraanse man met dikke snor trok zijn wenkbrauwen op en zei: 'Nee eigenlijk niet, de rest van de wereld is bang voor dit mooie land, maar ze hebben geen idee.’

Modern Iran

De volgende ochtend hijsen we ons in een van de gewaden die we zelf mee hadden genomen om direct Teheran in te gaan. Op de hoek van de straat stopt een scooter en de man en vrouw die erop zitten roepen 'Welcome to Iran!', zwaaien en rijden weer door. Ons verbaasd achterlatend. Na een tijdje rondgelopen te hebben komen we tot de conclusie dat we de komende 12 dagen in onze eigen lelijke jurken rond moeten lopen tussen prachtige Iraanse vrouwen. Een deel gaat gekleed in de donkere, wapperende chador, maar er zijn genoeg meiden die strakke jassen tot over de billen dragen met prachtige hoge hakken en hippe broeken. Hoofddoeken die halverwege het hoofd op een knot hangen en prachtig opgemaakte ogen kijken ons die dag in Teheran nieuwsgierig aan. Dan nog niet te spreken over de vele jongeren die met een grote witte pleister op hun neus rondlopen. Waar we in Nederland bekrompen en geheimzinnig doen over medische ingrepen is in Iran de nose job maatschappelijk geaccepteerd. We wilden nog net niet vragen hoeveel een klein en nieuw neusje kost…

Graffiti

Teheran is een moderne en drukke stad. De spraakmakende muur van de voormalige US ambassade is beklad met leuzen en tekeningen over de Verenigde Staten. ‘Down with USA!’, Vrijheidsbeeld met doodshoofd, Het Capitool met daarop een Israëlische vlag en Obama met een pijl en boog laten niets aan de verbeelding over. Leuk om te zien is wellicht niet de juiste bewoording. Het was eerder een beetje lachwekkend om te zien hoe de regering een bepaald beeld wil creëren.

Naderi Café

We wandelen verder naar het Naderi Café, waar we zeker een kop koffie willen drinken. Dit is het oudste café van Teheran en het enige café dat de revolutie overleefd heeft. Voor de revolutie was dit het café waar poëten en journalisten hun stukken schreven en waar in de weekenden jazzfeestjes gegeven werden, bezocht door dames in minirokken en heren in mooie glimmende pakken.

Aangekomen in het Naderi café bleek dat de tijden toch zijn veranderd. Het café doet heel erg oud en jaren 60 aan. Zonder de geschiedenis te kennen zou je hier niet lang blijven, juist de combinatie van alles wat hier in de café gebeurd is voor de revolutie maakt deze plek zo mooi. Terwijl ik mijn koffie drink, die waarschijnlijk nog dezelfde smaak heeft als toen, bedenk ik mij dat de wat oudere maar stijlvolle vrouw aan het tafeltje naast ons hier vroeger vast in haar korte rok tot in de late uurtjes kwam dansen.

Godsdiensten

Iran is een islamitisch land maar toch wonen er ook veel christenen; voornamelijk Armeniërs. Er is ons verteld dat in Teheran een grote Christelijke kerk is en die kunnen we natuurlijk niet overslaan. Met de metro gaan we richting de kerk. Ook de metro is, net als de bus, opgedeeld in een mannen- en vrouwengedeelte.

Aangekomen bij een grote zware muur mogen we de binnenplaats op waar een mooie en prachtige kerk, de Saint Sarkis Kathedraal, te zien is. De kerk is van binnen versierd met kleurrijke schilderingen uit de Bijbel. Toch is het jammer dat de kerk verstopt is achter een hoge muur, dit laat zien dat niks mag in Iran, maar stiekem alles kan.

Tochalberg en stiekeme vrijheid

De volgende dag wandelen we de Tochalberg op en overnachten we in een guesthouse hoog op de berg. Aan de voet is het erg druk, we zijn niet de enigen die de berg op gaan. Het is vrijdag: weekend voor de Iraniërs. Omdat het nog vroeg in het jaar is is een deel van de berg nog bedekt met sneeuw. Onderweg komen we veel Iraanse jongeren tegen die de stad ontvluchten om hier in de bergen met hun geliefde te wandelen, te kletsen, te lachen en elkaar beter te leren kennen.

Een jongen en een meisje zitten aan de kant van het wandelpad te lachen en houden elkaars hand stevig vast. Ik raak met ze aan de praat en zij leggen uit dat ze hier de tijd hebben om elkaar beter te leren kennen zonder dat de religieuze politie, ook wel Basij, hen op de nek zit. De jongen grapt: 'De Basij is te lui om de berg op te komen vandaar dat we in het weekend allemaal hier naartoe komen.’ Het meisje zit ondertussen met haar telefoon te spelen en ik zie dat zij Facebook op haar telefoon heeft. Onze Facebook is afgesloten in Iran en dat zou hetzelfde voor haar moeten zijn. Het meisje zegt: 'Nee, je gaat gewoon naar een computerwinkel, die fixen iets op je telefoon en we hebben gewoon Facebook, geen enkel probleem.’

Weer een dag waarin ik verrast ben over de Iraanse jongeren. Het is prachtig om te zien dat deze jongeren ondanks alle strenge regels hun eigen manier van vrijheid proberen te vinden en niet bij de pakken neerzitten. De Iraanse bevolking bestaat voor een groot deel uit jongeren van onder de 30. Zonder deze jongeren en hun ongelofelijke drive om vrij te zijn zou Iran niet zijn wat het vandaag de dag is.

Woestijnstad Yazd

We reizen verder naar de woestijnstad Yazd, een van de oudste steden ter wereld, met een mooie plek op de werelderfgoedlijst van UNESCO. De binnenstad is nog steeds van leem en lijkt helemaal niet echt te zijn. Yadz staat vooral bekend om de windtorens en de Zaratoestra godsdienst, die in deze plaats nog zo'n 10.000 aanhangers heeft. Het hotel waar we verblijven is een kleinschalige, lemen Karevanserai en we voelen ons als Iraanse prinsessen. In Yazd eten we een nationaal gerecht: Fesenjan. Dit is een stoofgerecht van walnoten en granaatappels. ’s Avonds halen we nog even een verse dadel shake. De dadels in Nederland smaken nooit meer hetzelfde!

Shiraz

De volgende stad is Shiraz, waar we (ver)dwalen in de enorme wirwar van straatjes. Op de bazaar komen we paspoppen tegen die alle soorten en maten chadors dragen, wat een keuze! Verschillende kleuren zwart, de één met glitter en de ander met zijde. Zo te zien gaat het niet om goedkoop spul. Wanneer we de bazaar uitlopen komen we bij de tombe en moskee van Shah-e-Cheragh. De broer van imam Reza ligt hier begraven en daarom is het een belangrijk pelgrimsoord.

Isfahan

Aangekomen in Isfahan weet ik het direct: dit is de mooiste stad van Iran. Het grote Nefs-e Jahan-plein met de hoge fonteinen doet chique aan en wordt ook wel ‘de halve wereld’ genoemd. Op het plein vind je ook de ingang van de prachtige blauwe Eman Moskee. Rijkgekleurde mozaïeken en tegelwerk maken het bouwwerk tot één van de hoogtepunten van de islamitische architectuur. Het plein is zo indrukwekkend dat ook wij, net als vele andere lokale mensen, rond blijven lopen. In het gras zitten meerdere groepen meiden met grote vellen papier schetsen te maken van het plein. We kunnen dan ook steeds maar een aantal meters afleggen voordat we weer aangesproken worden door Iraanse jongeren om een praatje te maken en met hen op de foto te gaan.

De Zayandeh Rud

De volgende dag gaan we naar de rivier Zayandeh in Isfahan. Een ongelofelijk gezicht, want sinds 2010 had er geen druppeltje water meer in de rivier gestaan en nu buldert het water langs de oevers. Heel Isfahan is vandaag naar de rivier gekomen om hun geliefde rivier weer zoals vanouds te zien stromen. Honderden mensen staan op de bruggen, zijn aan het picknicken en aan het zonnen. Jong, oud, conservatief, modern, iedereen is er. Zelfs voor de waterfietsen die al jaren geen dienst meer hebben gedaan, staat een rij van tientallen mensen. Onderweg genieten we van de groepen mannen die aan het zingen zijn. Ze zijn wel illegaal, want ook straatmuzikanten moeten voor de Basij oppassen. Helaas voor de Basij zijn er nu te veel mensen op pad en is er geen beginnen aan.

Qom

De laatste dag vertrekken we naar de stad Qom, het religieuze centrum van het land. Pas hier ervaren we hetgeen dat we eigenlijk van Iran verwacht hadden. In Qom moet de hoofddoek strakker op het hoofd en komen we de echte mullahs tegen. Dit zijn de islamitische geestelijken die jarenlang de Koran hebben bestudeerd en je kunt hen herkennen aan de lange baard en de tulband op het hoofd. In deze stad zijn weinig dames in moderne kleding en steken we toch wel erg af, wat ons een heel ander gevoel geeft dan in de andere steden.

Weer naar huis

Dit zijn slechts een aantal voorbeelden van mijn ontmoetingen met Iraniërs. Ik heb te veel prachtige en gastvrije mensen ontmoet. Ik kom mijn belofte na aan de vele Iraanse jongeren die ik tijdens mijn reis gesproken heb. Ik vertel het door! Bezoek Iran en ontdek zelf dit land met haar prachtige mensen en Perzische cultuur. Het enige waar je bang voor hoeft te zijn is dat je heel snel weer terug wilt gaan!

Naar boven