< Terug naar overzicht
27 dagen door Mongolië

27 dagen door Mongolië

Eindeloze vlaktes, geurige bloemen, de Trans Mongolië Express: zomaar een paar van de ingrediënten van Mongolië. Vier reizigers bezochten afgelopen zomer dit land in opkomst. Al hun zintuigen werden geprikkeld.

Duizend krijgers en duizend dansers, die in formatie over het veld lopen en met z'n allen een prachtige choreografie uitvoeren, muziek, parades, mensen in klederdracht. Dit tafereel speelt zich af in een gigantisch stadion - elke stoel is bezet, het publiek is ongelofelijk enthousiast. Zelfs de president is aanwezig. Dit is een van de prachtige reiservaringen die een Sawadee-groep opdeed in Mongolië. 'Ik vond het zeer indrukwekkend en het was prachtig om erbij te zijn', vertelt reiziger Marlies Bohncke over de opening van het Naadam Festival, een soort lokale Olympische Spelen, dat jaarlijks in juli plaatsvindt, in en rond de hoofdstad Ulaan Bataar. 'De reis was zo gepland dat we tijdens de opening in Mongolië waren. Perfecte timing en een van de hoogtepunten van de reis.'

Anijsplantje en bieslook

Een paar dagen na dit culturele hoogstandje liet de groep - reizigers, gids, chauffeur en kok - de hoofdstad achter zich voor een trekking over de Mongoolse steppes. Mongolië bestaat vooral - of beter gezegd: bijna alleen maar - uit weidsheid en wildernis. 'In Mongolië zijn, behalve in de stad, geen wegen', vertelt Roy Habets. 'Je rijdt over karrensporen, die door de regen onder kunnen lopen of zelfs helemaal wegspoelen. Er staan geen borden, dus zelf kun je echt de weg niet vinden.' Hij heeft zich verbaasd over het richtingsgevoel van de chauffeur. 'Hij had geen kaart of kompas, maar vond altijd de weg. Eén keer reed hij verkeerd, in de mist. Toen heeft hij aan twee jongens ergens op een splitsing de weg gevraagd en korte tijd later waren we op de plek van bestemming.'

Corrie Wilgenhof: 'De vlaktes zijn onafzienbaar groot. Ruig, rotsen, veel botten en beenderen. Wat me ook is opgevallen, zijn de geuren. We hebben bijvoorbeeld een wandeling gemaakt door een kloof waar een klein plantje een heerlijke geur van koekkruiden verspreidde. Het deed me wat anijsachtig aan. Met de bus reden we langs schier eindeloze velden bieslook. Dat ruikt een beetje uiig.' 

Buiten de stad wonen de Mongolen in een ger, een tent. De gers staan met hun opening altijd naar het zuiden. Zo kunnen de Mongoolse chauffeurs zich ook altijd prima oriënteren, want hoe leeg Mongolië ook is, er staat altijd wel ergens een eenzame ger. Roy: 'In hun ger staan twee bedden, een kacheltje en een kastje, dat tevens dienstdoet als altaar en juwelenkistje.' De groep mocht helpen bij het afbreken en weer opbouwen van een ger. Roy: 'Het was mooi om dat samen met de locals te doen. Je spreekt elkaars taal niet, maar met wat handen en voeten kun je prima communiceren. De ger afbreken was zo gedaan, maar opbouwen is niet eenvoudig. De houten palen komen samen in een kroon, in de nok van de ger. Maar je moet ze wel in de juiste volgorde bevestigen, anders vallen ze er weer uit.'

Andere wielen 

De reizigers sliepen zelf ook in gers waar douchefaciliteiten waren. De nacht erna - ze waren immers op doorreis - sliepen ze dan weer in eigen tentjes, midden in de leegte. Marlies: 'Die leegte, die stilte, vond ik zo indrukwekkend. Je ligt daar in je tentje en je hoort echt helemaal niets. Geen vliegtuigen, geen auto's, niets. Overdag zie je ook bijna niemand. Soms ontwaar je in de verte wat gers, met mensen en een paar dieren, maar dat is het. Ook de kleuren zijn bijzonder. De maansopkomst, de zonsopkomst en -ondergang, de sterren; je kunt de hele hemel zien, dat is een prachtig gezicht.'

Treinonderstellen wisselen

De Sawadeereis eindigt in China. Om daar te komen, reisde de groep met de Trans Siberië Express naar Beijing. Corrie: 'Die reis was een belevenis op zich. De controle bij de grens is ontzettend streng. Onze paspoorten werden tot twee keer toe meegenomen en gecontroleerd. Wat ook heel bijzonder was, was het rangeren bij de grens. De trein reed een enorme hal binnen, waar de wielen werden gewisseld. China heeft namelijk een andere spoorbreedte. Er stond een wagon naast ons, zodat we heel goed konden zien hoe ze dat deden. De trein gaat een meter omhoog en twee dames op hakken - dezelfde vrouwen die tijdens de reis zorgen voor drankjes - schroeven de Mongoliëonderstellen los en maken de Chinaonderstellen weer vast.' Met nieuwe wielen liet de groep Mongolië achter zich en reed het drukke Beijing tegemoet.

Laat een reactie achter

 

Sawadee Reisevent 24 november
DeFabrique, Utrecht

  • Lezingen door documentairemaker: Ruben Terlou (foto: Merlijn Doomernik)
  • Lezing door reisjournalist Sander Groen
  • Tafelsessies: reizigers voor reizigers
  • Een schaatsbaan!
  • Doe inspiratie op voor je volgende reis.
Kom je ook? Meld je gratis & vrijblijvend aan.