< Terug naar resultaten

Reisverslag van een van onze reisbegeleiders

Safari rond de evenaar

In 2000 zette ik voor het eerst voet op Oost Afrikaanse bodem, op weg naar de kust van Kenia om daar onderzoek te gaan doen naar lokale visserij en natuurbeheer. Enkel bepakt met een rugzak en met veel zin om in Afrika te zijn. Ondertussen ben ik niet alleen besmet met het Afrika-virus maar ik ben helemaal niet meer uit Oost Afrika weg te slaan. De rugzak is ondertussen te klein om alle spullen te bevatten, het Kiswahili heb ik onder de knie en de "veel zin om weer terug te zijn in Afrika" heeft tegenwoordig plaats gemaakt voor "zin om mijn vrienden en familie in Nederland weer te zien". Oost-Afrika is mijn thuis./r/n/r/nEn daar lig je dan in je tent in de Serengeti, veel geluiden om je heen? Hoor je daar niet iets naast je tent lopen? En heeft iedereen zijn schoenen wel binnen staan, want dat klinkt toch echt als een hyena die ergens op kauwt?.. De volgende ochtend vormen de pootafdrukken het bewijs, leeuwen die bij de watertank water gedronken hebben, impala's die de campsite overgestoken zijn en hyena's die inderdaad iets gevonden hadden om op te knabbelen, al vraag je je af wat het ooit geweest is?.../r/n/r/nAlhoewel de wildparken de mooiste plekken zijn en ik af en toe heimwee heb naar de vlaktes van de Serengeti of de stranden van Zanzibar is de reden waarom ik naar Afrika kwam daar niet te vinden. Die vind je terwijl je er reist, ijverig zwaaiend langs de kant van de weg, enthousiast om je te laten zien hoe ze wonen en leven, lachend en gastvrij. De mensen. De vele verschillende bevolkingsgroepen zijn niet over één kam te scheren, maar wat ze gemeen hebben is een gulle lach! 's Avonds bij het kampvuur met de Samburu, een paar dagen later met een trotse boer over zijn akker, theeplukkers die hun loodzware manden even neerzetten om je te laten zien hoe ze hun thee plukken, vissers die je meenemen door hun dorp waar je letterlijk handen te kort komt om de kinderen aan de hand mee te nemen, maasai krijgers in hun rode gewaden die toch zo goed in het landschap opgaan, de gesluierde Zanzibari die je helpen je weg te vinden door de nauwe straatjes van Stonetown, of de vissers die je meenemen naar de koraalriffen om daar de prachtige kleuren van het leven onderwater te laten zien. De gulle glimlach ontbreekt maar zelden!/r/n/r/nEen opstapeling van ervaringen en ontmoetingen die ervoor zorgen dat dezelfde grote glimlach ook van mijn gezicht niet meer weg te krijgen is!!

Rondreis Kenia en Tanzania

Boekbaar vanaf 01-01-2017.
Ik blijf graag op de hoogte.

image
×
Bedankt, we houden je op de hoogte
Naar boven