< Terug naar overzicht
Waanzinnig wandelen in Nepal

Waanzinnig wandelen in Nepal

Volgens Sawadee-reisleider Linda Bezemer is er 'niks mooier dan lopen in de Himalaya'. Maar wat houdt een trekkersreis door Nepal nu precies in? We vragen het aan Linda, die het land al jaren op haar duimpje kent.

Nederlanders in Kathmandu

De trektocht begint na een dag of twee acclimatiseren in Kathmandu pas echt. 'De groep heeft dan inmiddels kennisgemaakt met de lokale gidsen, die overigens veel ervaring met Nederlanders hebben. Ik ken er zelfs eentje die van dropjes houdt, en ja, ze weten ook dat we wat prijsbewuster zijn, haha.' Nederlanders zijn volgens Linda wat individueler ingesteld dan bijvoorbeeld Engelsen. 'Die lopen altijd bij elkaar. Maar dat lijkt me zo irritant: de voorsten kunnen dan niet doorlopen en de achtersten moeten zich constant haasten. In principe loopt bij ons iedereen in zijn eigen tempo, en we wachten op elkaar op vooraf afgesproken thee- en lunchstops. De lokale gidsen of dragers verdelen zich dan over de groepjes mensen. Zelf loop ik meestal achteraan; daar heeft men net wat meer morele steun nodig, denk ik. Maar lang niet altijd hoor. Iedereen kan het aan. In mijn laatste groep zaten er mensen van begin dertig tot in de zestig. Als je conditie maar goed is. Je hebt tenslotte ook zeventigers die de Everest nog beklimmen.' 

Linda vindt het moeilijk om te zeggen welke trektocht de beste is. Op de Annapurna Dhaulagiri proef je volgens haar de meeste cultuur. Je logeert er in lodges in authentieke dorpjes of juist in the middle of nowhere en je komt er een dag of vier geen andere toeristen tegen. De opbrengsten van een aantal lodges waar je overnacht, komen bovendien ten goede aan een schooltje. 'Wat ik zelf altijd leuk vind om te zien is dat de lodges vaak door vrouwen worden bestuurd. Dat vind ik goed: Nepal is verder een erg masculiene maatschappij', zegt Linda.

Verse kip

Tijdens de trektocht zijn de dragers vaak het snelst en komen ze als eerste aan bij de lodges. Op de Everest-reis geven ze dan alvast de keuze voor de lunch door. Zelf eten ze alleen maar dahl bhat: rijst met linzen en groentecurry erbij, maar in de lodges kun je van alles krijgen. Linda: 'Als de groep zin heeft in kip, dan wordt die ter plekke gevangen en geslacht. Op het menu staan pizza's met jakkaas, pasta, knoflooksoep, gebakken aardappelgerechten en momo's, een soort Nepalese dumplings. Goede bijkomstigheid van lopen in de bergen: je kunt eten wat je wilt en je valt nog steeds af.' 

De lodges zijn basic, maar wel heel gezellig. In de gemeenschappelijke ruimtes staat een grote kachel in het midden. Soms is het een enorme gasbrander onder een tafel waar iedereen gezellig omheen kan zitten om warm te worden. En dat is volgens Linda nodig. 'Vooral als je naar Everest gaat, kan het 's avonds bitter koud zijn. Dan slaap je tot op 5.130 meter hoogte. Er is geen verwarming in de kamers, dus moet je wel een dikke slaapzak hebben. Ook de Annapurna Base Camp-reis gaat tot wel 4.130 meter, en dat merk je. Overdag is het vaak zonnig en echt perfect warm, totdat rond een uur of drie de zon achter de bergen verdwijnt. Maar je weet het nooit, het weer blijft veranderlijk hier.' 

De mensen uit Linda's laatste groep waren superenthousiast over het Annapurna Base Camp. 'Ik heb heel wat gereisd in mijn leven, maar wat mij betreft is dit kamp toch wel de mooiste plek op aarde. Vooral de zonsopgang is er ongelofelijk mooi. Het begint met één fel verlichte piek, en langzaam schuiven de schaduwen dan naar beneden totdat de bergen in het licht baden. Dan sta je daar, op 4.130 meter, omringd door zes-, zeven en achtduizenders. Zó mooi.'

Blauwgroene meren

De reis is volgens Linda een aaneenschakeling van hoogtepunten: het uitzicht over drie prachtige blauwgroene meren en de Everest vanaf Gokyo Ri, de spectaculaire wandeling van de Gokyovallei naar de Khumbuvallei over de 5.300 meter hoge Cho La-pas en de wandeling naar het Everest Base Camp over een gletsjer. 'Tijdens deze laatste wandeling loop je langs een steile wand van een zevenduizender waar je regelmatig kleine lawinetjes vanaf ziet komen. Dat is nog steeds een van de indrukwekkendste wandelingen die ik ooit heb gemaakt. Er is niks mooier dan lopen in de Himalaya.'

Reizigers zullen volgens Linda ook goede herinneringen bewaren aan de laatste avond voordat ze teruggaan naar de bewoonde wereld. 'Er wordt muziek gemaakt en gedanst. In Lukla gaan we soms naar een piepklein discotheekje op 2.800 meter. Na zo'n trip ben ik echt een paar dagen heel moe, maar ik geniet er nog steeds zo van! Het is echt heerlijk.'

Wat is handig om mee te nemen?

Op trektocht door Nepal kom je er volgens reisleider Linda al snel achter dat goede spullen hun gewicht in goud waard zijn. Linda: 'Ik ontmoedig mensen altijd om telkens plastic flesjes aan te schaffen. Beter is een veldfles: je kunt onderweg overal gekookt en gefilterd water bijvullen. Een bijkomend voordeel is dat je zo'n fles 's avonds voor het slapengaan kunt vullen met heet water. Met een sok eromheen heb je een goede kruik.' 

In Nepalese supermarkten kun je mueslirepen en trailmixen van noten-rozijnen kopen. 'Ik heb ook een keer iemand in de groep gehad van een outdoor-klimvereniging die me vertelde dat ze onderzoek hadden gedaan naar het beste krachtvoer in de bergen. Wat bleek het te zijn? Snickers. Kun je hier ook overal krijgen.' 

Oordopjes zijn altijd fijn om bij je te hebben. In Kathmandu begint het met een enorm lawaaiig verkeer. Als het 's nachts rustiger wordt, nemen de honden het over. En dan zijn er natuurlijk nog snurkende kamergenoten. Een goed ademende regenjas van Gore-Tex is duur, maar volgens Linda ook essentieel. Die kun je het geen verwarming in de kamers, dus je moet een dikke en warme slaapzak bij je hebben. Linda: 'Ik neem altijd een medicijn tegen hoogteziekte mee en dat helpt heel goed.' Bergschoenen zijn in feite het allerbelangrijkste! Linda adviseert die niet in Nepal te kopen, en ze van tevoren in te lopen, zodat ze lekker zitten. En verder: een poncho, desinfecterende handgel, (hoofd)lantaarntje en blarenpleisters.

Neem dit vooral niet mee!

Linda: 'Ik zie wel eens toeristen met hotpants en een hemdje en dan voel ik plaatsvervangende schaamte: dat kan echt niet. In Nepal lopen alleen dames van lichte zeden er zo bij.' Wandelen in katoenen shirtjes wordt niet aangeraden.Daarin krijg je een drijfnatte rug tijdens het lopen. Je kunt beter in Kathmandu voor vier euro een synthetisch hardloopstof shirtje aanschaffen. Je zweet er minder in en het droogt ook veel sneller.

Wat moet je zeker proberen?

'In het Annapurna Base Camp eet je echt de lekkerste pizza ooit, die pizza is elke keer weer een succes en ik verheug me er telkens weer op', adviseert Linda. De lekkerste brownie kun je krijgen in Roadhouse cafe in Thamel, in het centrum van Kathmandu. 'Sizzling Brownie, echt VER-RUK-KE-LIJK.'

Zeg niet zomaar ja tegen Nepal

Je kunt beter niet boeken als je er niet van houdt om je actief in te spannen. Je hoeft niet in topconditie te zijn, noch de conditie van een sportman of -vrouw te hebben, maar een zekere basisconditie is wel belangrijk. Bovendien moet je het wel leuk vinden om door de bergen te lopen en af en toe af te moeten zien.

Laat een reactie achter

Reacties

  • Ellie Wesseling

    26-08-2018

    Super reis gehad naar Everest basecamp met als hoogtepunt de Cholapas. Linda was onze reisleidster en een echte topper!

  • Monique Nijs

    14-05-2017

    Wanneer het niet TE zwaar is ga ik mee

 

Sawadee Reisevent 24 november
DeFabrique, Utrecht

  • Lezingen door documentairemaker: Ruben Terlou (foto: Merlijn Doomernik)
  • Lezing door reisjournalist Sander Groen
  • Tafelsessies: reizigers voor reizigers
  • Een schaatsbaan!
  • Doe inspiratie op voor je volgende reis.
Kom je ook? Meld je gratis & vrijblijvend aan.