< Terug naar overzicht
Schatzoeken in Jordanië

Schatzoeken in Jordanië

'Petra is zo'n trekpleister die je al honderd keer voorbij hebt zien komen op tv en internet', vertelt de ervaren reiziger Johan. 'Maar om er dan zelf te zijn is toch een totaal ander verhaal. De stad heeft een soort natuurlijke spanningsboog, omdat je er alleen kunt komen door eerst een paar kilometer door een kloof tussen de rotsen te wandelen. Ruim een halfuur lang zie je niets, echt helemaal niets; maar dan ga je een bochtje om en wauw! Ik ben niet iemand die dan luid staat te jubelen, maar dit zijn toch wel de momenten waarvoor je op reis gaat.' 

Ook zijn medereizigers keken hun ogen uit in de 'roze stad' die zo'n 2000 jaar terug door de Nabateeërs uit de rotsen werd gehakt, in 1812 werd herontdekt door de Zwitser Jean Louis Burckhardt en eind jaren 80 van de vorige eeuw sterrenstatus verwierf als decor van de film Indiana Jones and the Last Crusade. 

'Pas toen ik er zelf was, besefte ik dat Petra echt een complete stad is en niet alleen het welbekende ansichtkaartenshot van die prachtige graftempel', lacht Patricia, die tussen twee banen in mooi twaalf dagen vrij kon maken om in de welbekende voetsporen van Indiana Jones en Lawrence of Arabia te stappen. 'Het is een stad waar hele karavanen doorheen trokken en waar je gemakkelijk vier uur kunt rondwandelen. Als je er dan bij stilstaat welke intelligentie en precisie ervoor nodig moeten zijn geweest om al die gebouwen uit de rotsen te houwen, maakt dat wel even indruk. Ik bedoel, als het misging konden ze de boel moeilijk afbreken en tien meter verder opnieuw beginnen met hakken.' 

'Petra is fantastisch', zegt ook Ada, die haar reis even moest uitstellen door de geboorte van een kleinkind en als Sawadee-veteraan eerder naar Kenia, Tanzania, Peru, Chili, Argentinië, Paaseiland, Thailand, China en Japan reisde. 'Die kloof werkt als een tijdmachine waarmee je teruggaat naar een plek waar de klok eeuwenlang lijkt te hebben stilgestaan. Prachtig.' 

Tot hun verbazing hoefden Ada, Johan en Patricia zich in de kloof ook niet door het vooraf gevreesde mierennest van kakikleurige afritsbroeken, fotograferende Japanners en andere rondkrioelende reizigers te wurmen. Johan: 'We zijn heel vroeg naar binnen gegaan en onze gids wist bovendien de plekjes te vinden waar veel toeristen niet komen. Zo zijn we helemaal naar boven geklommen om de schitterende kleurenpracht rond bepaalde graven te zien. Echt, er was geen hond.'

Batterij opladen

Ook Wadi Rum, de eindeloze woestijnvallei in het zuidwesten van het land, bestempelen de drie als een hoogtepunt. 'In bijna elk hotel hadden we draadloos internet en haalden we bij aankomst snel de smartphones tevoorschijn om toch even onze mail te checken', vertelt Patricia. 'Maar in de woestijn is dat gewoon voorbij. Je hebt er alleen jezelf, de groep en misschien een muziekje of een goed boek. Best lekker eigenlijk.'  

'Ik ben gek op woestijnen', vult Johan aan. 'Er zijn totaal geen voorzieningen, je slaapt onder zo'n prachtige sterrenhemel in een bedoeïenenkamp en hebt er even helemaal niets omhanden. Het zijn de ideale plekken om lekker het hoofd leeg te maken en de batterij op te laden. Bovendien is Wadi Rum een bijzonder mooie woestijn. De steenbogen, de kleuren, de rotsformaties; je vraagt je af en toe gewoon af waar de natuur het allemaal vandaan heeft gehaald.' Ada: 'En het mooie is: Jordanië is veel groener dan ik van tevoren had gedacht. In het noorden was ik al verrast door de hoeveelheid eucalyptusbomen, maar als je dan zo'n eindeloze zandvlakte binnenrijdt denk je wel even: huh, bloemen in de woestijn?' 

Johan: 'Ja, mensen denken vaak dat Jordanië één grote zandbak is, maar het landschap is er heel divers. Natuurlijk is er soms links en rechts woestijn, maar je rijdt een paar honderd meter verder en je ziet weer een heel ander landschap.'

Supervriendelijke mensen

Erg verrast waren Ada, Johan en Patricia ook over de gemoedelijke en zeer gastvrije Jordaniërs. 'In Egypte is het als vrouw vaak niet zo fijn om alleen rond te lopen', herinnert Ada zich van eerdere reizen. 'Maar in Jordanië zijn de mensen echt supervriendelijk. Ze vallen je niet lastig, trekken je niet hun winkeltje binnen en als je wel zin hebt om even te kletsen wordt er meteen een kopje thee ingeschonken.' 

'Ik heb vaker gereisd in Arabische landen en de ontspannen volksaard van de Jordaniërs was wel opvallend, hoor', vertelt ook Johan. 'Ik was van tevoren wat argwanend, maar de mensen waren supervriendelijk.' 

Was er dan niet dat tegenviel?

'Och, we moesten bij aankomst twee uur wachten op het vliegveld omdat er een foutje stond in de visumlijst', vertelt Ada. 'Maar dan zie je het belang van een goede reisbegeleider, want uiteindelijk is alles prima opgelost.' 

Johan: 'Ik vond het strand van Aqaba een beetje viezig omdat veel locals hun afval gewoon op de grond gooien. Maar toen zijn we lekker met een boot het water op gegaan.' 

Patricia: 'Al met al is Jordanië gewoon een heel fijne reisbestemming. Ik ben helemaal geen zweverig type, maar je voelt door heel het land gewoon een hele bijzondere, bijna spirituele sfeer hangen. De kruisvaarders hebben er rondgelopen, een groot deel van de Bijbelse geschiedenis heeft zich er afgespeeld en dat verleden lijkt op een of andere manier nog heel duidelijk aanwezig.' 

Ada: 'We zijn maar twaalf dagen weggeweest, maar hebben zoveel gezien en gedaan dat het wel vier weken leken.'

Do's and don'ts in Jordanië

Nine Stolk is reisbegeleider in Jordanië en geeft je de beste tips.

- Respect graag. 'Jordaniërs zijn ontzettend vriendelijke en gastvrije mensen, zonder dat ze zich opdringen aan hun buitenlandse bezoek', vertelt Nine Stolk, die als reisbegeleider voor Sawadee Jordanië kent als haar broekzak. 'De bevolking geeft je bovendien een heel genuanceerd beeld over de islam. In het zuiden zijn de mensen nog heel traditioneel, maar in steden als Amman zie je veel moderne, jonge vrouwen, vaak zonder hoofddoek. Over het algemeen zijn de mensen wel gewend aan toeristen, maar dat neemt niet weg dat ze het erg waarderen als je laat zien dat je respect hebt voor hun achtergrond en rekening houdt met hun gewoonten. Zeker op de plekken waar ze hun geloof belijden.'

- Niet te bloot. 'Uit respect voor de Jordaanse cultuur en het islamitische geloof, adviseer ik reizigers om er niet te bloot bij te lopen en in ieder geval de knieën en schouders te bedekken. Als vrouw is het altijd handig om een sjaal mee te nemen.'

- Slapen onderweg. 'De accommodaties die we tijdens onze reizen aandoen zijn over het algemeen goed, maar dat betekent niet dat we altijd in super-de-luxe hotels slapen. In Dana bijvoorbeeld slapen we in een hotel dat eigendom is van de dorpsgemeenschap en daarom vrij simpel is. In de woestijn van Wadi Rum slapen we op matrassen in een traditionele bedoeïenentent. Veel reizigers vinden het ook leuk om buiten de tent te slapen onder die schitterende sterrenhemel. Omdat we er in the middle of nowhere zitten, zijn de sanitaire voorzieningen primitief, maar je ervaart hier wel het ultieme woestijngevoel door de stilte en het uitgestrekte, ruige landschap.'

- Inpakken. 'In Wadi Rum is het aan te raden om een slaapzak mee te nemen, ook al neemt het misschien veel ruimte in beslag en heb je hem tijdens de hele trip slechts twee nachtjes nodig. De temperaturen in de woestijn kunnen na zonsondergang namelijk enorm zakken en zonder goede isolerende slaapzak lig je al snel te bibberen. Vergeet ook geen zaklamp en fototoestel. Bij zonsopgang is het licht op zijn mooist en zijn de kleuren van de woestijn fantastisch.'

- Veilig land. 'Hoewel sommige reizigers of hun omgeving misschien argwanend zullen zijn over de veiligheidssituatie in het Midden-Oosten, is Jordanië een bijzonder veilig land. De Arabische Lente heeft hier geen wortel geschoten en zelfs in het noorden merk je niets van de huidige spanningen in buurland Syrië. Het is overigens wijs om tegenover Jordaniërs niet over politiek te beginnen. De mensen zullen je geen oprecht antwoord geven en met dergelijke directe vragen breng je ze in verlegenheid.'

- Allerlei kleine hapjes. 'Wat je beslist moet eten als je Jordanië bezoekt is mezze: een tafel vol kleine warme of koude voorgerechtjes die de Jordaniërs met brood eten voorafgaand aan elke warme maaltijd. Een andere aanrader is magluba, een stoofgerecht van rijst met kip of lamsvlees, of mansaf (zie recept): een traditionele Jordaanse feestschotel. Drink ook zeker asier lemon bi nana: een drankje van limoensap en munt dat dorstlessend is op de warme dagen.'

Laat een reactie achter

 

Sawadee Reisevent 24 november
DeFabrique, Utrecht

  • Lezingen door documentairemaker: Ruben Terlou (foto: Merlijn Doomernik)
  • Lezing door reisjournalist Sander Groen
  • Tafelsessies: reizigers voor reizigers
  • Een schaatsbaan!
  • Doe inspiratie op voor je volgende reis.
Kom je ook? Meld je gratis & vrijblijvend aan.